David “Honeyboy” Edwards overleden 29 augustus 2011
Er is ons weer een blueslegende ontvallen: De 96 jarige David ” Honeyboy” Edwards.
Deze tweevoudige Grammy Award winnaar is maandagochtend 3 uur lokale tijd vredig ingeslapen.
De op 28 juni 1915 in Shaw, Mississippi geboren Edwards was een van de laatste originele Delta bluesmannen en kende collega-legende Robert Johnson persoonlijk als vriend en speelde ook nog met hem samen.
Edwards toerde in zijn jeugdjaren o.a. met grootheden als Charlie Patton, Big Joe Williams en Tommy Johnson. De afgelopen maanden was zijn gezondheid al ver achteruit gegaan en moest hij zijn geplande concerten afzeggen.
In 1942 werd zijn muziek voor het eerst op plaat vastgelegd door Alan Lomax voor “the Library of Congress”. In zijn bijna zeventig jaar durende carrière heeft hij talloze platen uitgebracht op verschillende labels. O.a. Chess Records, Sun Records, Evidence, Folkways en Earwig music. Ooit deed hij café De Beijerd in Breda aan met een live optreden. (1973)
Filmpje: David Honeyboy Edwards

De Stichting Blues Promotion Dongen is al 25 jaar een begrip in de Nederlandse bluesscene.
Voordat de stichting "Blues Promotion Dongen" een feit was, werden er op persoonlijke titel al vier jaar bluesconcerten georganiseerd in café Modern.
De eerste artiest die daar acte de présence gaf, was de toen pas 21-jarige Magic Frankie met zijn Blues Disease, in die tijd nog met gitarist Eric Grauwmans, bassist John Zwetsloot en Werner Blaas op mondharmonica.
De locatie waar de concerten plaatsvinden is, sinds de oprichting van de Stichting Blues Promotion Dongen, al die tijd De Gouden Leeuw in de St. Josephstraat geweest en is dat, tot tevredenheid van beide partijen, nog steeds.

Lees meer...

“Pull up some dust and sit down” is een plaat met zeer sociaal bewogen en politiek geladen teksten geworden en muzikaal grijpt Cooder terug naar de stijlen uit zijn beginperiode, toen hij roots-muziek speelde (ver voordat deze term gemeengoed werd).

Lees meer...

“every night I pray | that you’ll come back today | and hold me like you used to do | every night I spent | just waiting on your scent | needing just a trace of you”.

Wie deze tekst [uit de song “Until You Remember”] leest, begrijpt dat mevrouw Tedeschi en meneer Trucks huis en haard delen. Inmiddels zijn ze ook op het podium een twee-eenheid geworden.
De creatieve boreling, die uit de ‘fusie’ tussen de Susan Tedeschi band en de Derek Trucks band is voortgekomen heet dan ook niet voor niets ”Revelator”.

Lees meer...