North Mississippi All Stars - Keys to the Kingdom

Het is moeilijk te geloven dat Shake Hands With Shorty, het debuut van de North Mississippi Allstars, dit jaar al weer 11 jaar oud is. Het debuut van de broers Cody en Luther Dickinson (zonen van de legendarische producer en muzikant Jim Dickinson) en Chris Chew, werd destijds warm onthaald en even had het er alle schijn van dat de North Mississippi Allstars net zo populair zouden worden als voorgangers G. Love & Special Sauce, Jon Spencer’s Blues Explosion en tijdgenoten als The Black Keys en The White Stripes. Om onduidelijke redenen is het nooit zover gekomen. De platen van de North Mississippi Allstars hebben eigenlijk steeds minder aandacht gekregen en de nieuwe plaat van de band, Keys To The Kingdom, verschijnt zelfs bijna geruisloos. Het zou zonde zijn als de plaat even geruisloos weer verdwijnt, want Keys To The Kingdom is een hele mooie.

Lees meer...

Op 15 april 2011 verschijnt het nieuwe album ‘Let Your Hair Down’ van The Steve Miller Band via Roadrunner/Loud & Proud Records. Afgelopen jaar bracht de band nog het succesvolle bluesalbum ‘BINGO’ uit dat genomineerd werd als ‘Blues Rock Album Of The Year’ door de Blues Foundation.

‘Let Your Hair Down’ bevat o.a. de laatste opnames van de vorig jaar overleden mondharmonica virtuoos Norton Buffalo, Miller’s ‘partner in harmony’ van de laatste drieëndertig jaar. De bekende Pink Floyd coverdesigner Storm Thorgerson, die ook het artwork van ‘BINGO’ verzorgde, maakte van de cover van ‘Let Your Hair Down’ een van de mooiste uit zijn carrière.

Alvorens de band weer naar Europa komt, trappen ze eerst af met een tour door de Verenigde Staten met, als special guest, niemand minder dan Gregg Allman, wiens nieuwste album ‘Low Country Blues’ geweldig ontvangen werd.

Steve Miller is met recht een grootheid uit de muziekgeschiedenis te noemen, met legendarische albums als b.v. The Joker en Fly Like an Eagle en verkocht meer dan 30 miljoen albums in zijn indrukwekkende carrière van meer dan 40 jaar.
http://www.stevemillerband.com/

Lees meer...

De line-up voor het Moulin Blues Festival is compleet !

Lees meer...

Is er een Canadese Blues invasie gaande?
(uit “Blueswax” vertaling: Ger van Leent)
27 Canadese bands zijn de afgelopen twee jaar, de competitie aangegaan op de “International Blues Challenge” in Memphis en diverse Canadese artiesten zijn eveneens als finalisten geëindigd. Zitten we in een Canadese Blues-invasie die de Britse invasie uit de jaren 60 tracht te evenaren? We laten
Shakura S’Aida, de Canadese wedergeboorte van de Blues dit fenomeen onder de loep nemen.

Lees meer...

Breda Blues Night 2011 programma

Even voorstellen……: de Stichting Dutch National Blues Award
Mijn naam is Bert van Hees, 56 jaar en geboren in Den Haag in de wijk Zuiderpark. Tijdens mijn MULO-schooltijd in Breda vooral fan van Q65,The Haigs, Indiscrimination, Livin'Blues, Blues Dimension, Cuby & Blizzards, Oscar Benton, Golden Earrings enz. En via deze bands bij de echte zwarte blues uit Mississippi/Chicago gekomen.

Lees meer...

BREDA BLUES NIGHT 2011 Na drie succesvolle edities van de Breda Blues Night in het Chasse Theater vindt het festival dit jaar in Mezz plaats en wel op zondag
13 maart. Tijdens deze Breda Blues Night zullen we u trakteren op een avond prachtblues, maar we hebben nog meer verassingen in
petto met name omdat we de hele Mezz gaan gebruiken: van de zaal tot en met de oefenruimtes! Hou mail, pers en allerlei sites de
komende tijd in de gaten! In de zaal en in het café presenteren wij:

Lees meer...

Het leven van de uit Glasgow afkomstige Stevie Nimmo heeft
altijd in het teken van de muziek gestaan. Stevie leerde zichzelf
gitaar spelen en bleek ook nog eens goed te kunnen zingen.
Als tiener begon hij al te spelen in diverse lokale bandjes. Zo’n
vijftien jaar geleden besloten hij en zijn broer Alan om maar eens
voor zichzelf te beginnen.

Lees meer...

Mike Zito Pearl River
Deze tijd heb je meer en meer en ook alsmaar jongere gitaristen die je omver slaan met virtuositeit, straffe vingerzettingen en razendsnelle soli. In die poel van guitarplayers heb je er zo nu en dan ook wel es één, die een echte mens blijkt te zijn, ééntje met een echte body en soul, en zo vallen jongere snarenrukkers dan al gauw uit de boot, want eerlijk is eerlijk, je gaat dan wel door het shitty life, maar voor de blues moet je écht wat getekend zijn, wat streepjes gezet hebben op de schacht des levens.
Eentje die geleefd heeft en me écht kan bekoren is Mike Zito, al was tot voor begin 2010 ook zijn naam mij volkomen onbekend. Onterecht blijkt nu want zijn 'Pearl River' behoort tot de beste bluesproducties van de laatste jaren, en wel hierom , loop vooral met me mee over de tracks van deze fijne schijf:

Lees meer...

Magic Frankie & The Blues Disease

Op de bühne presenteert Magic Frankie zich niet alleen als een zeer gedreven muzikant met veel gevoel voor stijl en timing, maar ook als een geboren performer. Hij verliest daarbij bovendien het visuele aspect niet uit het oog. Zo gaat hij steevast gekleed in een gangster-outfit die Al Capone niet zou hebben misstaan. Magic Frankie is wat dat betreft in alle opzichten een absolute blikvanger.

http://www.magicfrankie.nl

Bradley's Circus Ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk niet echt wist wat me te wachten stond en was dan ook blij verrast met wat me om de oren werdt geslingerd. Vrouwenstemmen hebben het bij mij altijd beduidend moeilijker om me te overtuigen dan de mannelijke collega's, maar de stevige en ietwat ondeugende stem van Mattanja Joy Bradley haalt de twijfel meteen weg.

Lees meer...

Mariella Tirotto & The Blues Federation
Eind 2008 verscheen de debuut-cd “Somewhere Down The Road”, een zeer gevarieerd schijfje met blues, ballads, boogie en daarop tien zelfgeschreven nummers en drie covers. Met de zelfgeschreven songs tonen zij hun betrokkenheid bij de wereld. Zij schrijven over de keiharde zakenwereld, daklozen en zwervers, dierenmishandeling. De cd is in vier dagen opgenomen en op een enkele tweede stem of gitaarbacking na is het de band gelukt alle songs in één take op te nemen.

Lees meer...

In 1989 overrompelt Wiliam Clarke als een orkaan de blueswereld; en dan met name de West Coast.
Geboren op 29 maart 1951 in Inglewood, trekt hij naar California, waar hij in diverse lokale bands zijn
opwachting maakt. Ondertussen bekwaamt hij zich op zowel de diatonische harmonica [zeg maar de
meest gangbare] als op de chromatische [die bestaat -heel simpel uitgedrukt- uit twee diatonische
harmonica’s die een halve toon verschillen en door een schuif in te drukken wordt-ie een halve toon
hoger] en verwerft zich daarmee een plek waar niemand om heen kan.

Lees meer...

De drummer van The Grateful Dead, Bill Kreutzmann, heeft een nieuwe band: 7 Walkers. Neen, geen zeven mans bezetting, maar een all-star quartet. Naast Bill vinden we immers de namen terug van de king of swamp Papa Mali die de zang en gitaar voor zijn rekening neemt, Willie Nelson's keyboardspeler Matt Hubard en Meters bassist George Porter Jr. Raar is wel dat George Porter Jr. als vast bandlid vermeld staat op de hoes, terwijl hij maar op 1 nummer bas speelt, terwijl de bassist die op alle andere tracks speelt, n.l Reed Mathis (van Tea Leaf Green), geen vermelding krijgt tussen die vaste bandleden. Dit komt omdat Reed na de studio opnames de plaats ruimde voor George, om zich volop aan zijn eigen band te wijden. Wie een beetje op de hoogte is, weet dat deze namen meteen garant staan voor een hoog New Orleans gehalte in de muziek van 7 Walkers. Verwacht nu echter geen volledige cd met pure Meters-funk of Dr. John-achtige muziek, al zijn er wel enkele van die momenten, zoals het instrumentale "For The Love of Mr. Okra". Het is evenzeer rock, soul en blues waarvan "7 Walkers" gebruik maakt en soms herken je elementen die herinneren aan Tom Waits of Screamin’ Jay Hawkins.

Lees meer...

Bij beluistering van dit Live album zou je zweren dat daar op het podium van het R&B Festival At Sunbanks de reïncarnatie van Janis Joplin opdook, bluesdiva die in oktober 1970 aan een drugoverdosis overleed. Het lijkt erop of haar geest bezit nam van Cee Cee James uit Portland, Oregon, eveneens een natuurtalent. Ook deze passionele blueszangeres worstelt met pijn, herinneringen en demonen, al zijn die van een andere aard dan die van de blueszangeres uit Port Arthur. Alhoewel! Ook Cee Cee James heeft geen geluk in de liefde want in 2001 gescheiden van haar eerste man verloor zij drie jaar later haar nieuwe geliefde die aan kanker bezweek. Al dat verlies maakt haar songs des te emotioneler.

Lees meer...