of sociale grenzen kent, bewijst deze Engelsman eens te meer met zijn nieuwste album, "Porchlight".
Sharpville is op 9 april 1970 in Londen geboren als de jongste zoon van de 3de Burggraaf St Davids en jongere
broer van de 4de Burggraaf St Davids, een familie die we kunnen aanzien als één van de oudste in Engeland.
Maar hoewel hij zijn roots heeft in zo’n bevoorrechte aristocratische familie, heeft Todd zeker de laatste jaren ook
veel tegenslagen gekend. Veel gebeurtenissen in zijn leven die hij de afgelopen jaren heeft ervaren, hebben van
hem een bluesman gemaakt die zeker een welverdiend respect opeist, te meer dat ook vorig jaar de
Conservatieve Partij hem vroeg om op te komen voor de verkiezing als een parlementair kandidaat, en dit aanbod
mooi weigerde.
Zijn leven ontrafelde na zijn huwelijk dat eindigde in 2004. Hij kon de scheiding met zijn twee kinderen niet aan,
kreeg een zenuwinzinking en werd opgenomen in het ziekenhuis. Tijdens zijn maand lang verblijf was hij in staat
om drie nummers te componeren voor dit album. En eenmaal als alles weer een beetje op dreef was, werd hem
halverwege de opname van het album meegedeeld dat zijn vader onverwachts was overleden. Het is dan ook
naar zijn vader dat het titelnummer “Porchlight” is gewijd. De emotionele aspecten komen dan ook tot uiting in
meerdere opnames van deze plaat. Zijn woorden in deze titeltrack zijn dan ook zeer symbolisch: “home fire that
loved ones keep burning for us in the nether world, waiting to lovingly lead us back home to our maker”. Zeer
gevoelig is hoe Todd tijdens dit nummer vertelt over zijn vader, om af te ronden met het licht dat blijft schijnen aan
het einde van zijn reis: Muziek neemt ons mee, al was het maar voor 30 seconden.
Sharpville is in al die jaren niet zo zeer productief geweest, want in 1994 kwam hij vooreerst in de bekendheid
met zijn debuut “Touch Of Your Love”. Zijn tweede album “The Meaning Of Life” werd in 2001 uitgebracht op
Cathouse Records, met als gastmuzikanten o.a. Leo Sayer, Eugene “Hideaway” Bridges, Snowy White, Paul
Lamb, Keith Dunn, en ex- Rolling Stones gitarist Mick Taylor. Ter ondersteuning van deze release, gingen Sayer
en Taylor mee op tour als begeleiding van de Todd Sharpville Band. Sharpville kan ook gevonden worden op
meer dan vijfendertig compilatie albums, en ten minste vijf Dana Gillespie releases. Bovendien verscheen hij ook
op het Mick Ronson Memorial Concert (1994), Albert Hammond’s “Revolution Of The Heart” (2006) en Leo
Sayer’s “Voice In My Head” (2005). Tussen 2005 en 2007, deed Sharpville het Europese voorprogramma van
Pink, Joe Cocker en BB King. In 2008 is hij als gast te vinden op twee albums van Joe Louis Walker (“Witness to
the Blues” en “Blues Conspiracy: Live on the Legendary Rhythm & Blues Cruise”). Het was tijdens de sessies
voor “Witness to the Blues”, dat tevens ook door Duke Robillard werd geproduceerd, dat er afspraken gemaakt
werden om het volgende album van Todd te produceren.
Zo wat als een tegengif voor de vermelding van Leo Sayer, wil ik er nu wel op wijzen dat Sharpville’s dubbelalbum
“Porchlight” werd geproduceerd door Duke Robillard, met als gasten, naast de Duke: Joe Louis Walker & Kim
Wilson. Verder bevat de Todd Sharpville Band Mark Teixeira op drums, Jessie Williams op bas, Bruce Bears op
keyboards en de blazersectie bestaat uit Scott Aruda op trompet, Doug ‘Mr. Low’ James op baritone sax, Carl
Ouerfurth op trombone en Mike Tucker op alto sax.
Sharpville beschikt over een behoorlijk unieke eigenschap, hij kent zijn klassiekers, maar leunt niet op het
verleden. Door zijn vakkundige vermenging van genres weet hij zijn muziek spannend te houden en boeit
“Porchlight” van begin tot einde. Zo worden uptempo rocknummers afgewisseld met fraaie ballads, het is een
diversiteit aan stijlen die na één keer luisteren wat onwennig in de oren klinkt. Maar na een paar keer het album in
de cd-speler te hebben geschoven doet het album eer aan zijn naam. In “Porchlight” giet Todd zijn levenservaring
gewoon terug in zijn muziek. Zijn teksten zijn schaamteloos eerlijk, en ademen emoties uit die geboren werden uit
zijn diepe en persoonlijke leed. Geweldige songs zoals “Used” en “Misery” bevatten een verhaal waarin vele
luisteraars zich kunnen herkennen. In songs als “If That Ain’t Love What Is?” en “Whole Lotta Lady” weet hij wat
humor te verwerken met een melancholische sfeer. “Lousy Husband but a Real Good Dad” is ook zo’n
humoreske titel, maar in de meeste songs komen zijn emotionele gevoelens gewoon bovendrijven over al wat hij
heeft meegemaakt in de afgelopen zes jaar, zoals in “Why Does It Rain?” en “Busted in Pieces”. Zelfs in het
nummer “Can’t Stand the Crook”, haalt hij op een vernietigende wijze uit naar de Bush-Blair periode. “Porchlight”
is daarom zo gevarieerd, een werkstukje van een ongekend hoog gelijkmatig niveau geworden, een rijk en
inspirerend album dat na diverse luisterbeurten alleen maar beter zal worden.
Ger van Leent | 10-02-2011 | CD/DVD news | (0) Reacties